’’காமம் செப்பாது....’’

’’கொங்குதேர் வாழ்க்கை அஞ்சிறைத் தும்பி

காமம் செப்பாது கண்டது மொழிமோ

பயிலியது கெழீஇய நட்பின் மயிலியல்

செறியெயிற்று அரிவை கூந்தலின்

நறியவும் உளவோ நீயறியும் பூவே.’’-குறுந்தொகை- இறையனார்

திருவிளையாடல் திரைப்படத்தால் பட்டிதொட்டிகளிலெல்லாம் ‘60 களில் பிரபலமாக்கப்பட்ட இந்தச் சங்கக் குறுந்தொகைப் பாடல் அந்தப் படத்தில் இடம் பெறும் சம்பவத்துக்கு எத்தனை தூரம் பொருத்தமாக இருக்கிறது என்பதை எப்போதாவது யோசித்துப் பார்த்திருக்கிறோமா?

பெண்ணின் கூந்தலுக்கு இயற்கை மணம் உண்டு என்பதாக ஒரு கருத்து இப்பாடலில் இடம் பெற்றிருப்பதாகவும் அந்தக் கருத்துப் பிழைக்காக இறைவனுடனேயே வாதாட  நக்கீரர்  துணிந்ததாகவும் வழங்கி வரும் தொன்மையான ஒரு பழங்கதையே அந்தத் திரைப்படத்தில் இடம் பெறும் காட்சிகளுக்கும் ஆதாரமாகியிருக்கிறது.

பாடலின் வெளிப்படையான பொருள் கீழே....

''பூக்களைத் தேடித் தேடி ஆராய்ந்து தேன் உண்ணுதலையே வாழ்வாகக் கொண்டிருக்கும் அழகிய சிறகுகளைக் கொண்ட வண்டே! உன்னுடைய சொந்த விருப்பத்திற்கு முதன்மை தராமல்[காமம் செப்பாது கண்டது மொழிமோ] நீ கண்கூடாக அறிந்த உண்மையை மட்டுமே நடுநிலையோடு கூற வேண்டும்..  பலகாலமாக என்னுடன் நட்புடன் பழகி வருபவளும்- மயிலின் சாயலும்,செறிவான பற்களும் கொண்டவளுமான இந்தத் தலைவியின் கூந்தலை விடவும் மணம் பொருந்திய பூவை நீ எங்கேயும் கண்டதுண்டா...!''

இதைப் படித்து விட்டுப் பாடலையும் ஒரு முறை ஆழ்ந்து படித்தால்....பெண்ணின் கூந்தலுக்கு இயற்கை மணம் உண்டு என்னும் கருத்தாக்கம் பாடலில் எங்குமே தலை காட்டவில்லை என்பதைப் புரிந்து கொள்ள முடியும்.காதலியுடன் மகிழ்வாக இருந்த தருணத்தை எண்ணிப் பரவசமடைந்திருக்கும் நிலையில் அவள் கூந்தலின் மணத்தைத் தலைவன் பாராட்டுகிறான்..இயற்கையோடு ஒன்றி வாழ்ந்த சங்கச் சமுதாயத்தில் அவன் காணுமிடமெல்லாம் மலர்கள்;அவற்றில் தேனுண்ணும் வண்டுகளின் கூட்டம்.அவற்றைப் பார்த்ததும் அவனுக்கு ஒரு எண்ணம் உதிக்கிறது; இந்தத் தும்பிகள்தான்.எத்தனை மலர்களில் வாசம் நுகர்கின்றன ..? ஆனாலும் நான் நுகர்ந்த என் தலைவி கூந்தலின் நறுமணம் அவற்றுக்கு வந்து விடுமா என்ன’என்று தனக்குத் தானே சிலிர்ப்போடு சொல்லிக் கொள்கிறான் அவன்...தலைவி கூந்தலின் நறுமணம் உலகிலுள்ள எல்லா மலர்களையும் விடக் கூடுதலானதாக அவனுக்குத் தோன்றும் அற்புத மயக்கமான காதலின் தருணம் அது.அப்படியும் கூட அந்த மணம் இயற்கையானது என்று எந்த இடத்திலும் பாடல் சொல்லவே இல்லை;அதைக் குறிப்பாக ஊகிக்கவும் இடம் தரவில்லை.
தும்பிகள் பல மலர்களின் வாசத்தையும் தனித் தனியே நுகர்கின்றன...ஆனால் தலைவி பல காலமாகவே பலவகை மலர்களை ஒருங்கே இணைத்துச் சூடிவந்ததனாலும்,அவ்வப்போது நறுமணப் பொருட்களைப் பயன்படுத்தியதாலும் கூட அவளிடம் அவற்றுக்கு மீறிய ஒரு வாசம் வந்திருக்குமல்லவா?

இந்தத் தலைவியின் கூந்தலை விடவும் மணம் பொருந்திய பூவை நீ எங்கேயும் கண்டதுண்டா...

என்று மட்டும்தான் அவன் சொல்கிறானே தவிர அது இயற்கை மணமா செயற்கை மணமா என்ற ஆராய்ச்சியில் காதலில் கிறங்கிக் கிடந்த அவனது மனம் இறங்கவே இல்லை...அதனால் அவன் அப்படி எதையுமே வரையறுத்துச் சொல்லவும் இல்லை;

ஆனால்..எப்படியோ நம்மில் வந்து ஒட்டிக் கொண்ட ஒரு கதையோடு இந்தப் பாடலை முடிச்சுப் போட்டபடி...நாம்தான் அதை வைத்து மேன்மேலும் சுவாரசியமான கதைகளைப் பின்னிக் கொண்டு அலைகிறோம்...கூந்தல் என்பதே பின்னலுக்குரியதல்லவா?
இந்தப் பாடலின் ஆசிரியர் பெயர் இறையனார் என்று இருப்பதால் அது கடவுளாகத்தான் இருக்கக் கூடும் என்று நம்மவர்களின் கற்பனைக் குதிரை வேகமெடுத்து விட்டிருக்கவும் சாத்தியமிருக்கிறது.

தவறான சில கருத்துக்களும்,கதைகளும் நம்மில் தொற்றிக் கொண்டு அவையே காலப் போக்கில் புனிதங்களாகநிலைத்து விடுவதற்கு இப் பாடலும் ஒரு எடுத்துக்காட்டு.

தனது ‘கொங்குதேர் வாழ்க்கை’ என்னும் சிறு நூலில் மேற்குறித்த கருத்தை நயம்பட விளக்கியிருப்பவர்,தற்போது நூற்றாண்டு கண்டு வரும் தமிழறிஞர் அமரர் மு.வரதராசனார் அவர்கள். 

‘’கொங்குதேர் வாழ்க்கை அஞ்சிறைத் தும்பி

காமம் செப்பாது கண்டது மொழிமோ’’

என்னும் இந்தப்பாடலின் வரிகளில் வேறொரு நயத்தையும் அவர் நுட்பமாகச் சுட்டிக் காட்டியிருக்கிறார்.

எந்தத் துறையாக இருந்தாலும்,அதில் முனைந்து ஆய்வு செய்பவர்களுக்கு மிகப் பொருத்தமாக இயைந்து வரக் கூடியவை இவ் வரிகள்  என்கிறார்
மு வ. கொங்குதேர் வாழ்க்கை அஞ்சிறைத் தும்பி,  பற்பல மலர்களிலிருந்தும் தேனைத் தேடித் தேடி எடுப்பதைப்போல ஆய்வு செய்பவன்  பல இடங்களிலிருந்தும் முயற்சியோடும் உழைப்போடும் தகவல் திரட்ட வேண்டும்; பிறகு அவ்வாறு திரட்டிய தகவல்களை நன்கு ஆராய்ந்து தன்னுடைய சுயச் சார்பு/சுய விருப்பம் ஆகியவை கலக்காமல்[காமம் செப்பாது] - அவற்றிலிருந்து தான் கண்டறிந்தது எதுவோ அதை மட்டுமே நடுவு நிலையோடு காய்தல் உவத்தல் இல்லாமல் முன் வைக்க வேண்டும்.

ஆம்...ஒரு நல்ல ஆய்வாளனின் இலக்கணம் தன் விருப்பத்தை ஆய்வில் திணித்துச் சொல்லாமல் தான் தேர்ந்து கண்டதைப் பொய் புனைவுகள் இன்றி முன் வைப்பது மாத்திரமே...
ஆனால் நாமோ நம் விருப்பத்துக்கேற்ப சங்கப் பாட்டையே அல்லவா வளைத்துப் போட்டிருக்கிறோம்?
பேராசிரியர் மு வ உருவாக்கிய நூற்றுக்கணக்கான நூல்கள் இருந்தாலும் என் மனதுக்கு மிகவும் நெருக்கமானது கொங்கு தேர் வாழ்க்கை என்னும் இந்தச் சின்னஞ்சிறு நூலே....