துன்ப நினைவுகளும் சோர்வும் பயமுமெல்லாம்,
அன்பில் அழியுமடீ! அன்புக் கழிவில்லை காண்
-பாரதி

17.6.16

ஆண்டாளின் பெண் மொழி[மீள்பதிவு]



ஒரு முன்குறிப்பு
சங்கத்தை அடுத்து நீண்டதொரு இடைவெளிக்குப்பின் பெண்குரல்,பெண் இலக்கியம் -ஆண்டாள் வழியாகவும்,
காரைக்கால் அம்மையார் வழியாகவும் ஒலித்தது. பக்தி என்ற ஒற்றைப்பரிமாணத்துடன் அவ்விருவர்தம் படைப்புக்களும் முற்றுப்பெற்று விடுவதில்லை.
ஆழ்ந்த சமூக,உளவியல் உள்ளடக்கங்களைக்கொண்டு விளங்கும் அவர்களின் வாழ்வும்,வாக்கும் பல வகையான மறு வாசிப்புக்களுக்கு உட்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன.
ஆண்டாளின் கவிதைகளில் பெண்மொழி நாடி, நான் செய்த மறு வாசிப்பு,
மதுரைகாமராஜர் பல்கலைக்கழகத்தின் தத்துவத்துறையில் நிகழ்ந்த கருத்தரங்கில்
கட்டுரையாக வாசிக்கப்பட்டது. ('தமிழ் இலக்கியவெளியில் பெண் மொழியும் பெண்ணும்' என்ற என் நூலிலும் அக்கட்டுரை இடம் பெற்றுள்ளது).
ஆண்டாளின் வாழ்க்கைக்கதையை நான் செய்த மீட்டுருவாக்கம், 'மானிடவர்க்கென்று பேச்சுப்படில்' என்ற தலைப்பில் சிறுகதையாக வெளிவந்திருக்கிறது.
ஆண்டாளின் தமிழிலும், அவளது கவிதை அழகிலும் நான் கொண்டுள்ள பற்றும்,பிடிப்பும், அவ்விரண்டு ஆக்கங்களையும் இணைய வாசகர்களுக்காக
இவ்வலைத்தளத்தில் முன் வைக்க என்னைத்தூண்டுகின்றன. படித்துக்கருத்தைப்பதிவு செய்ய வேண்டுகிறேன்.

ஆண்டாளின் பெண் மொழி;

சங்கப் பெண்பாற்புலவர்களை அடுத்து,நீண்டதொரு இடைவெளிக்குப்பின்
வலுவான சமயப்பின்புலத்தோடு கூடிய படைப்பாளிகளாக வெளிப்பட்டவர்கள்,
காரைக்கால் அம்மையாரும், ஆண்டாளும்.இவ்விருவருமே பெண்கள் மீது
சமூகம் திணித்த பல மரபுகளால் பாதிப்புக்களுக்கு ஆளானவர்கள். அவற்றுக்கு வடிகால் தேடும் முயற்சியாகத்தங்கள் வாழ்க்கை அனுபவங்களையும்,அவற்றால் உணர்ந்த மனக்காயங்களையும் தமது எழுத்துக்களில் இறக்கி வைத்திருப்பவர்கள்.

உடலையும்,பாலியலையும் வெறுத்து ஒதுக்கியதன் குறியீடாகப் பேய் வடிவு பூண்டு,தன் எதிர்ப்பைக்காட்டி, சமயம்,பக்தி-இவற்றினூடே மறை பொருளாகத் தன்
எதிர்ப்புக்குரலைப்பதிவு செய்தவர், காரைக்கால் அம்மை.
இதற்க்கு மாறாக- இது வரை உடல் சார்ந்ததாகவும்,பாலியல் சார்ந்ததாகவும்
சமூகத்தில் உருவாக்கப்பட்டிருந்த பால்பேதம் கொண்ட அனைத்துக்கலாச்சாரக்கட்டுமானங்களையும் தகர்த்து எறிந்து, தன் எதிர்ப்பைப்பதிவு செய்திருக்கிறாள் ஆண்டாள்.
மரபார்ந்த பக்தி இலக்கியப்பாடல்களின் பாதையிலிருந்து சற்றே விலகிப் பெண் மொழிக்கு அடித்தளம் அமைக்கும் போக்கில் ஆண்டாளின் பாடல்கள் அமைந்திருப்பதை, அப்பிரதிகளை மறுவாசிப்புக்கு உட்படுத்துகையில் விளங்கிக்கொள்ள முடிகிறது.
திருப்பாவை முப்பது பாடல்களாகவும்,நாச்சியார் திருமொழியின் பதினான்கு பத்துக்களாகவும் வெளிப்பட்டுள்ள ஆண்டாளின் கவிதைகளில் பொதிந்துள்ள பண்பாட்டு மாற்றத்திற்கான வேர்கள், அவளது பிறப்புப்பின் புலத்திலேயே பொதிந்து கிடப்பதை எளிதாக இனம் கண்டு விடலாம்.

மகாலட்சுமியின் அவதாரமாகத் தெய்வத்தன்மைகள் ஆண்டாளின் மேல் ஏற்றப்பட்டபோதும்,திருமகள் போல அவள் வளர்க்கப்பட்டபோதும்,பெரியாழ்வாரால்
துளசிச்செடியின் அடியில் கண்டெடுக்கப்பட்ட அனாதைக்குழந்தையாகவே
குருபரம்பரை நூல், ஆண்டாளின் பிறப்பைக் குறிப்பிடுகிறது.அவளது காலகட்டத்தில் வாழ்ந்த பிற பெண்களுக்கு எளிதாகக்கைகூடக்கூடிய மணவாழ்க்கை- சாதி,குலம் ஆகியவற்றுக்கு முதன்மை அளிக்கக்கூடிய ஒரு சமூக அமைப்பில்,பிறப்புப்பின்னணி இன்னதென்று தெரியாத பெரியாழ்வாரின் வளர்ர்ப்பு மகளான அவளுக்கு
மறுக்கப்பட்டிருக்கக்கூடிய சாத்தியக்கூறுகளை நிராகரிப்பதற்கில்லை.

தாய்,தந்தையுடன் கூடி வாழும் இயல்பானதொரு குடும்பச்சூழலில் வளர்க்கப்படாத ஆண்டாள், 'உண்ணும் சோறும்,பருகும் நீரும்' கண்ணன் மட்டுமே என்று கருதும் பெரியாழ்வாரின் மரபுச்சூழலிலேயே பிறந்தது முதல் வளர்ந்து ஆளாகிறாள்.நினைவு தெரிந்த நாள் முதல் ,ஆண்டாளின் மனதில் வளர்த்தெடுக்கப்பட்ட கண்ணபிம்பம்,விளையாட்டுத்தோழனாய், குறும்புக்கார சிறுவனாய் ,மாயங்கள் பல புரியும் சாகசக்காரனாய் என்று பல வடிவங்கள் எடுத்துக்கொண்டே சென்று, அவளின் இளமை உணர்வுகள்விழித்துக்கொண்ட நிலையில்,'காதலன்',மணாளன்' என்ற உச்சங்களை எட்டுகிறது.

''ஆண்டாள், இளமைப்பருவம் வந்து தலைகாட்டியபோது, பாடியது, திருப்பாவை......
நன்கு வளர்ந்த நிலையில்,கண்ணனைத்தன் காதலனாக எண்ணிப்பாடிய பாடல்கள்,
நாச்சியார் திருமொழி'' என 'தமிழ்ப்பெரும் கவிஞர்' என்ற தமது நூலில் முனைவர்,பேராசிரியர் சு.வேங்கடராமன் அவர்கள் வெளியிட்டுள்ள அனுமானம்
மிகப்பொருத்தமானது.

வழிபாடுகளும்,நோன்பும் செய்தால் கண்ணனே தன் கணவனாகலாம் என்று
அந்தப்பேதைச்சிறுமியின் மனம் எண்ணியதன் வெளிப்பாடே திருப்பாவை.
காலப்போக்கில்,நனவுநிலையில் அது கைகூடாதபோது, கனவில் அவன் கைத்தலம் பற்றி கணவனாக்கிக்கொண்டு , ஊடலும்,கூடலுமான அவனோடான ஒளிவு மறைவற்ற உறவுகளை வெளிப்படுத்தி , அவள் பாடியவவை நாச்சியார் திருமொழிப்பாடல்கள் .

பக்தி மேலீட்டால் ஆண்டவனுக்கு அடிமை செய்தல், அவனையே கணவனாக எண்ணுதல் என்பவை ஒருபுறமிருக்க -ஆண்டாளின் பாடல்களில் வெளிப்படும் தீவிர மானுட வெறுப்பிற்கு முறையான திருமண பந்தத்தை அவளுக்கு அளிக்க மறுத்த அக்கால சமூக அமைப்பும் வலுவான காரணமாதல் கூடும்.பிறப்பின் மர்மத்தால் திருமணச்சந்தையில் தான் புறந்தள்ளப்பட்ட ஆழமான ஆவேசம், பக்திப்பின்னணியுடன் ஒருங்கிணைந்து இயங்கியதன் விளைவே மனித ஆணுக்கு எதிர்ப்புக்குரல் எழுப்பும் எழுச்சிகளை அவள் பாடல்களில் எதிர்வினையாக வெளிப்படுத்தியிருக்கின்றன. தன் உடலை அவள் பெரிதும் மையப்படுத்துவதும், 'சிறுமானிடவர்க்கு' அதை உரியதாக்கமாட்டேன் என முழங்குவதும் இதனோடு தொடர்புடைய சிந்தனைகளாகவே அமைந்திருக்கின்றன.

தேவர்களுக்குக்காணிக்கையாகப் படைப்பதற்காக வைத்திருக்கும் அவிர்பாக உணவை, கானில் திரியும் சிறுநரிகள் சீரழிக்க விடமாட்டேன் என
''உன்னித்து எழுந்த என் தடமுலைகள் ,
மானிடவர்க்குஎன்றுபேச்சுப்படில்
வாழகில்லேன் கண்டாய்''
என்று உரத்துப்பிரகடனம்செய்கிறாள்அவள்.
ஆணாதிக்க சமூகஅமைப்பு,பெண் மீது சுமத்திய 'கற்பு நிலை'என்ற கருத்தாக்கமும்
ஆண்டாளின் இத்தகைய பாடல்களுக்குத்தூண்டுகோலாக இருந்திருக்க வாய்ப்புண்டு.
பிறந்தது முதல் கண்ணனையே கணவனாக வரித்து விட்டதால்- அவனுடனான திருமண வாழ்வும், உடல் ரீதியான உறவும் கை கூடாதவை என்பதை உள்மனத்தில் உறுதியாக அறிந்து கொண்ட பின்னும், பிற மானிடவருக்குத்தன்னை
அளிப்பதென்பது, மரபுக்கட்டுக்களில் ஊன்றிப்பழகிப்போன ஆண்டாளின் நனவு 
மனத்துக்கு இயலாத ஒன்றாகவும் இருந்திருக்கலாம்.

கண்ணனே கணவனாக வேண்டும் என்ற ஆழ்மன ஆவல்,அதனால்விளைந்த கற்புக்கோட்பாட்டின் வலுவான தாக்கம், நடப்பியல் வாழ்வில் சிறு மானுடரால்
நிராகரிக்கப்பட்ட காயம்ஆகிய மும்முனைத்தாக்குதல்களுக்கு ஆண்டாள் உட்பட
நேர்ந்திருக்கிறது என்பதே அவள் பாடல்களை உளப்பகுப்பாய்வு செய்கையில் வெளிப்படும் உண்மையாகும்.

காலம் காலமாகப்பெண் மீது ஆதிக்கம் செலுத்தி, அடக்கு முறைகளுக்கு ஆளாக்கி,அதிகார மையமாகச்செயல்பட்ட ஆணை நிராகரிக்கும் ஆண்டாளின் நனவிலி மனத்தில்,தன் உடலும் ,மனமும் தனக்குச்சொந்தமானவை என்ற எண்ணமும்,அவற்றை யாருக்கு சொந்தமாக்குவது என்பது, தான் எடுத்தாக வேண்டிய முடிவு மட்டுமே என்பதும் உறுதிப்பட்டு விடுகின்றன.பக்தியால் விளைந்த காதலாகவே இருப்பினும், தன் மணாளனைத் தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமையைத்தன்னுடையதாகவே அவள் நிலை நாட்டிக்கொள்கிறாள்.
மனித ஆண் அவளால் புறந்தள்ளப்பட்டபோதும், இயல்பான மன வாழ்க்கையினையும், உடல் வேட்கையையும் பிழையாகவும்,பாவமாகவும் கருதும் போக்குகள் அவளிடம் இல்லை.தன் மனதின் அலைவரிசைக்கு ஏற்றவனாக
அமைந்துபோன கண்ணன் என்ற ஆண் பிம்பத்தைக்கற்பனையில் புனைந்துகொண்டு, அந்த பிம்பத்தோடு தானாகக் கற்பிதம் செய்து கொண்ட வாழ்வில் தன் பாலியல் உணர்வுகளுக்கு வடிகாலைத்தேடிக் கொள்வதில் அவளுக்கு எந்த மனத்தடையும் இல்லை.
தன் கவிதைவெளியில் தன்னுடயவனாக அவள் உருவாக்கி உலவவிட்ட ஆண் ,
அவளது சீண்டல் பேச்சுக்கும், ,பரிகசிப்பிற்கும், குத்தலுக்கும்,கண்டனத்துக்கும் ,பொறாமைக்கும் ஆளாகும் சமநிலைத்தோழன்.
அவன், அவளது சிற்றிலை சிதைத்து விளையாடுபவன். யமுனையில் அவள் நீராடுகையில் உடைகளைக்கவர்ந்து ஓடும் குறும்புக்காரன்.

உள்ளம் கவர்ந்த காதலனுடன் உடலும் சங்கமிக்க வேண்டும் என ஆசைப்படுவதையும், அது குறித்த வேட்கையினை வெளிப்படுத்துவதையும்,
இயற்கைக்கு மாறானதாகவோ,நாணமற்ற செயலாகவோ ஆண்டாள் கருதவில்லை.
கணவனாகவே வரித்துக்கொண்டுவிட்ட ஒருவன் பொருட்டுத்தன் அக உணர்வுகளைத்திறந்து காட்ட அவளுக்கு எந்தத்தடையும் இல்லை.
இக்காரணத்தினாலேயே ஆண்டாளின் நாச்சியார் திருமொழிப்பாடல்களில் பெண்ணின் அகமொழியும், அகவெளியும் சமூகப்பொதுப்புத்தியில் படிந்துள்ள பெண் சார்ந்த எந்த வரையறைகளுக்கும் ,ஒழுக்க நியதிகளுக்கும் உட்படாமல்
கட்டற்றுப்பீறிட்டிருப்பதைக்காணமுடிகிறது.
''பெண் உடல் மீது இந்தச்மூகம் நிறைய வரையறைகளை வைத்திருக்கிறது.பெண்புழங்கும் வெளியையும்,பார்வையையும்,கனவுகளையும் கட்டுப்படுத்துகிறது.பெண் உடல்,பாவமானது,தீட்டானது என்று மதம் சொல்கிறது.....மதமும்,சமூகமும்விதிக்கும் இந்த வரையறைகளை மீற வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் பெண் தன் உடலைக்கொண்டாட வேண்டுமென்று சொல்கிறேன்''என்று குறிப்பிடும் நவீன பெண் கவிஞர் மாலதி மைத்ரி,அத்தகைய சொல்லடுக்குகளை ஆன்டாள், அன்றேஉருவாக்கத்தொடங்கிவிட்டதாகக்குறிப்பிடுகிறார்.

ஆணின் எழுத்தை முன்மாதிரியாகக்கொண்டு,அவன் முன்வைத்த கருத்து நிலைகளையும்,மதிப்பீடுகளையும் வழிமொழியும் போக்கு-
ஆணை எதிர்ப்பதற்காகவென்றே பெண் எழுதிய போக்கு ஆகிய
இவ்விருவகைப்போக்குகளும் பின்னடைவு பெற்றுத்'தன் எழுத்தைப்பெண்தானே எழுதுதல்'
என்ற போக்கே இன்று முன்னுரிமை பெற்று வருவதைப்பெண்ணியத்திறனாய்வுகள் எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

ஒடுக்கப்பட்ட உடலுக்குள்,சூழல் மாற்றத்தால் நேரும் கிளர்ச்சி,வேட்கை,வலி,கனவுஆகிய அக நிகழ்வுகள் சார்ந்ததாகவும்,பால் சார்ந்த தனி அடையாளங்களை உடையதாகவும் நவீன படைப்பிலக்கியத்திலும்,திறனாய்வுத்தளத்திலும் இனங்காட்டப்பட்டு வரும்'பெண்மொழி'பற்றிக்குறிப்பிடும் ஹெலன் சிக்சஸ்,பெண்,தன் உடம்பின் அதிர்வுகளை எந்த விதமான தணிக்கைக்கும் உட்ப்படுத்தாமல்,அப்படியே பொங்கி வழிந்து வெளிப்படுத்துவதே,'பெண் எழுத்து'என்கிறார்.இத்தகைய எழுத்துக்கள்,கலகத்தன்மை கொண்ட எதிர்வினைச்செயல்பாடுகளாகவும்,மொழி என்ற ஊடகத்தின் வழியே ஆண்-பெண் பால்பாகுபாட்டை நிலை நிறுத்தும் பண்பாட்டுக்கட்டமைப்பைச்சிதைத்துக்கட்டுடைப்பை நிகழ்த்துவனவாகவும் மதிப்பிடப்படுகின்றன.

மேற்குறித்த கோட்பாடுகள் எவற்றையும் சித்தாந்த ரீதியாக அறிந்திராதவள்,ஆண்டாள்.;ஆயினும் அவளது நனவிலி மனம்,இதுகாறும் பண்பாட்டு வரையறைகளுக்குள் சிறையிருந்த 'அக வெளி'யை விடுதலை செய்து,பெண்ணின் அக மொழியைத்தன் பாடல்களில் மடையுடைத்த வெள்ளமாகப்பெருக விட்டிருப்பதைக்காண முடிகிறது.
''தையொரு திங்களும் தரை விளக்கித்
தண்மண்டலமிட்டு...............
......அநங்க தேவா
உன்னையும் உம்பியையும் தொழுதேன்''
என்று,மன்மத வழிபாட்டுடன் நாச்சியார் திருமொழிப்பாடல்கள் தொடங்குவதே,பெண் சார்ந்த மரபுக்கட்டுடைப்பின் முதல் படியாக அமைந்து விடுகிறது.

எப்பொழுதுமே நுகரும் இடத்தில் தன்னையும்,நுகரப்படும் இடத்தில் பெண்ணையும் வைத்து அழகு பார்ப்பவன் ஆண். இத்தகைய ஆண் நோக்கிற்கு மாறாக,நுகரும் இடத்தில் தன்னை அமர்த்திக்கொள்ளும் ஆண்டாள்,
''கருப்பூரம் நாறுமோ கமலப்பூ நாறுமோ
திருப்பவள வாய்தான் தித்தித்திருக்குமோ
மருப்பொசித்த மாதவன் தன் வாய்ச்சுவையும் நாற்றமும்
விருப்புற்றுகேட்கின்றேன் சொல் ஆழி வெண்சங்கே''
என வெளிப்படையாக அறைகூவல் விடுக்கிறாள்.அவனோடு இணைய வேண்டும் என்று தான் கொண்ட தணியாத விரகத்தை,தன் உடல் படும் வேதனைகளை,தவிப்புக்களை சிறியமனத்தடை கூட இல்லாமல் கீழ்க்கண்டவாறு பதிவு செய்கிறாள்.
''காமத்தீயுள் புகுந்து கதுவப்பட்டு இடைக்கங்குல்
ஏமத்தோர் தென்றலுக்கு இங்கு இலக்காய் நான் இருப்பேனே''
''உலங்குண்ட விளங்கனி போல் உள்மெலியப்புகுந்து என்
நலங்கொண்ட நாரணற்கு என் நடலை நோய் செப்புமினே''
''உடலுள் புகுந்து ஊறல் அறுக்கின்ற மாயற்கு''
''அவனொருவன் தழுவி முழுசிப்புகுந்தென்னைச்
சுற்றி சுழன்று போகானால்....''

மடல் ஏறுவது பெண்ணுக்குரிய மரபில்லை என்பது போன்ற மரபுகளை உடைக்கும் ஆண்டாள்,,கண்ணன் காளியமர்த்தனம் செய்த பொய்கைக்கரைக்கும்,அவன் தந்தை நந்தகோபனின் வீட்டு வாசலுக்கும்,கோவர்த்தன மலைக்கும்,வடமதுரைக்கும்,துவாரகைக்கும்,ஆயர்பாடிக்கும்,பிருந்தாவனத்திற்கும் தன்னை உய்த்துச்செல்லுமாறு ஓலமிடுகிறாள்.
பெண் என்பவள்,எப்படியாவது காதலனின் பிரிவைப்பொறுத்துக்கொண்டு வீட்டிலேதான் இருந்தாக வேண்டும் ,மனம் தேறித்தான் ஆக வேண்டும் என்பது போன்ற மரபுச்சட்டகங்களையும்,
''அச்சமும் நாணும் மடனும் முந்துறுத்த
நிச்சமும் பெண்பாற்கு உரிய என்ப''
என்ற இலக்கண வரையறைகளையும் மீறிக்கொண்டு,'மிக்க காமத்து மிடலாய்'வெளிப்பட்டிருப்பவை,ஆண்டாளின் நாச்சியார் திருமொழிப்பாடல்கள்.
அயலார் அறிந்தபின் காதலனோடு உடன்போக்காகச்செல்லும் சங்க மரபுக்கு மாறாகப்பெண்,தானே தன் காதலனைத்தேடிச்செல்லும் துணிவையும் அப்பாடல்கள் புலப்படுத்துகின்றன.
''தந்தையும் தாயும் உற்றாரும் நிற்கத்
தனிவழி போயினள் என்னும் சொல்லு
வந்த பின்னைப்பழி காப்பதரிது...''
பக்தி இலக்கிய மரபு வகுத்துள்ள நாயகநாயகி பாவனையிலான பாடல்களாகவே ஆண்டாளின் பாடல்களும் கருதப்பட்டபோதும்-தான் ஒரு ஆண் என்ற பிரக்ஞையுடன் நாயகி பாவனையை வலிந்து புனைந்து கொண்டு,நனவு நிலையில் பாடும் ஆண் அடியார்களின் பாடல்களுக்கும்,ஆண்டாள் என்ற பெண்ணின் நனவிலி மன வெளிப்பாடுகளுக்கும் குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாடுகள் இருப்பதைக்காண முடிகிறது.

''புருஷன்,புருஷனைக்கண்டு ஸ்னேகிப்பதைக்காட்டிலும் ஸ்திரீ புஷனைக்கண்டு ஸ்னேகிக்கை பள்ளமடை(பள்ளத்தை நோக்கி நீர் ஓடுவது போல் இயல்பானது )''என்றுதிருப்பாவை அவதாரிகை உரையில் பெரியவாச்சான் பிள்ளையும் குறிப்பிடுகிறார்.நம்மாழ்வார், குலசேகர ஆழ்வார்,திருமங்கை ஆழ்வார், பெரியாழ்வார் ஆகியோர் பாடியுள்ள நாயகி பாவனைப்பாடல்களை விட ஆண்டாளின் பாடல்கள்,அசலானவை.பெரியாழ்வாராகிய தன் தந்தை எப்படியாவ்து கண்ணனுடன் தன்னைச்சேர்த்து விடுவார் என்ற நம்பிக்கையினை,
''வில்லி புதுவை விட்டுசித்தர் தங்கள் தேவரை
வல்ல பரிசு வருவிப்பரேல் அது காண்டுமே''
என ஆண்டாள் வெளிப்படுத்தியிருப்பதும்,பாசுரங்களின் முடிவில்,
''விட்டுசித்தன் வியன்கோதை .....
வேட்கையுற்று மிக விரும்பும் சொல்''
என நாயகியின் உணர்வுகள்,ஆண்டாளின் சொந்த உணர்வுகளாகவே கூறப்பட்டிருப்பதும் எளிதில் ஒதுக்கிவிட இயலாதவை.நாயகநாயகி பாவனை என்ற கவசங்களும் ,முகமூடிகளும் கழன்றுபோய், ஆண்டாள் என்ற ஒரு பெண்ணின் தனிப்பட்ட-அந்தரங்க உணர்வாக-உண்மைக்கு மிகப்பக்கத்தில் வந்துவிடுபவை அவள் கவிதைகள்
''பெண்ணுக்கென்று கண்டிப்பாக ஒரு மொழி இருக்கிறது.பெண்ணின் விசனங்களை,இரசாயன மாற்றங்களை,அழகுணர்வுகளை ஓர் ஆணால் அப்படியே எழுத முடியாது.......வீரியமாக,நளினமாக,நாணம் கலந்து அத்தனை வலிகளுடன் அவள் சொல்வதைப்போல் ஓர் ஆணால் சொல்ல முடியாது.''என்பார் இரா.மீனாட்சி.

ஆண்டாளின் பக்தி உணர்வு காதலாகிப்பிறகு அதனோடு ஒருங்கிணைந்த காமமாகி, அனைத்தும் பேதமறக்கலந்துவிட்ட நிலையில்,''வாரணமாயிரம் சூழ வலம் செய்து''மதுசூதனனின் கைத்தலம் பற்றுவதான கனவும் அவளது ஆழ்மனதில் ஏற்பட்டபின்,கரம் பிடித்த மணவாளனோடு கூடி இல் வாழ்க்கை நடத்துவதான கற்பிதப்புனைவுகளையும் அவள்,கைக்கொள்ளத்தொடங்கி விடுகிறாள்.அதற்கான தடயங்களையும் நாச்சியார் திருமொழியில் காண முடிகிறது.
''நாங்கள் எம் இல்லிருந்து ஒட்டியகச்சங்கம்
நானும் அவனும் அறிதும்.....''

''ஆயர்பாடி கவர்ந்துண்ணும்
காரேறு உழக்க உழக்குண்டு
தளர்ந்தும் முறிந்தும் கிடப்பேனை ''

கண்ணனின் பீதாம்பரம் கொண்டு தனக்கு வீசுமாறு ஆண்டாள் கூறுவதும்,அவனது துழாயினையும்,வனமாலையையும்தனது கூந்தலிலும்,மார்பிலும் சூட்டுமாறு கூறுவதும் வழக்கமான நாயக-நாயகி மரபை ஒட்டியவை போலத்தோன்றலாம்;ஆனால்,அவனது 'அமுத வாயில் ஊறிய' நீரைக்கொணர்ந்து தன்னைப்பருகச்செய்து,தன் இளைப்பைப்போக்குமாறு கூறுவதும்,தன் உடல் உறுப்புக்களை அவனது தோளோடு இறுகக்கட்டுமாறு அவள் கதறுவதும் உடல்மொழியாக வெளிப்படும் பெண் மொழியின் அடையாளங்களையே கொண்டிருக்கின்றன.

கவிதைவெளியில் தானே புனைந்து வடிகால் தேடிக்கொண்ட கற்பிதங்கள்,ஒரு கட்டத்துக்கு மேல் பயன் தராதபோது-உடலின் எழுச்சிகள்,அவற்றையும் மீறி அவளை அலைக்கழிக்கும் தருணத்தில்,தன் மார்பையே வேராடு பறித்து,அவன் மீது வீசித்தன் அழலைத்தீர்த்துக்கொள்ளப்போவதான ஆவேசமும் அவளை ஆட்கொண்டு விடுகிறது.
''கொள்ளும் பயனொன்று இல்லாத கொங்கைதன்னைக்கிழங்கோடும்
அள்ளிப்பறித்திட்டு அவன் மார்வில் எறிந்தென் அழலைத்தீர்ப்பேனே''
கண்ணகியிடமிருந்து புறப்பட்டதாகச்சொல்லப்படும் கொங்கைத்தீயும்-எலும்பும்,நரம்பும் துருத்தும் பேயின் உடல்கொண்டு கண்டவர் மருளும் வண்ணம் தன்னை ஆக்கிக்கொண்ட காரைக்காலம்மையார்,
''......இனி இவனுக்காகத்
தாங்கிய வனப்பு நின்ற தசைப்பொதி கழித்து
.........பேய்வடிவு அடியேனுக்குப்
பாங்குற வேண்டும்''
என ஆழ்மன வேகத்துடன் உரைத்ததும் மேற்குறித்த ஆண்டாள்பாடல்களில் வெளிப்படும் உணர்வுகளோடு பெரிதும் ஒத்திருக்கின்றன.உடலின் தேவைக்காக ஆணைச்சார்ந்தாக வேண்டியிருக்கிறதே என்ற வெறுப்பும்,அது கிடைக்காதபோது விளையும் சினமும் தீவிர வெளிப்பாடு கொள்ளும்தருணங்கள் இந்த அளவுக்கு உக்கிரமாகப்பதிவாகியிருக்கின்றன என்றே கொள்ள முடிகிறது. ஆண்டாளுக்கும், காரைக்காலம்மைக்கும் நேர்ந்த இந்த அவலத்தை'மனோதத்துவ விபத்து ' என்று குறிப்பிடுவார்,நாவலாசிரியர் இந்திரா பார்த்த சாரதி.

பல்லாயிரக்கணக்கான குறியீடுகளுக்கும்,படிமங்களுக்கும் நெருக்கமானதாகச்சொல்லப்படும் பெண்மொழியின் இயல்புகளையும் ஆண்டாளின் பாடல்கள் பெற்றுள்ளன.'சிற்றில் சிதைத்தல்'என்ற படிமம்,கண்ணனைத்தோணியாகவும்,விளக்காகவும் குறிப்பிடும் போக்கு
''வைகுந்தன் என்பதோர் தோணி பெறாது உழல்கின்றேன்''
''வேங்கட வாணன் என்னும் விளக்கினிற்புக என்னை விதிக்கிற்றியே''
ஆகியவையும்,'பாம்பணையான்','நாகத்தணை'என்னும் தொடர்களில் பொதிந்துள்ள பாம்பு என்ற குறியீடும் ஆண்டாளின் ஆழ்மன உருவாக்கத்தின் அடிப்படையில் அமைந்திருப்பவை.

அக உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துவதில் மட்டுமன்றித் தன் சுயம்,தன் முடிவு ஆகியவற்றிலும் தீர்மானமாகச்செயல்பட்டவள் ஆண்டாள்.சமய அமைப்பில் தோய்ந்து கலக்கும் ஈடுபாடும்,சமயக்கடமைகளும் பெண்ணுக்கு மறுக்கப்பட்டுவந்த வைதீக மரபிலும்,தமிழ்ச்சூழலிலும் ஊறி வளர்ந்த ஆண்டாள்,பக்தி நெறியைத் தன் நெறியாகத்தானே தேர்ந்து கொண்டதுடன்,கவிஞர் என்ற தனித்த ஆளுமையுடனும் வெளிப்பட்டிருப்பதை,9ஆம் நூற்றாண்டுச்சூழலில் குறிப்பிடத்தக்கதென்றே கூற வேண்டும்.

ஆண்டாளின் பிறப்புப்பின்னணியில் தாக்கத்தை ஏற்ப்படுத்திய ஆண்முதமைச்ச்மூகம்,அவளது இலக்கிய ஆளுமையின் மீதும் குறிப்பிடத்தக்க பாதிப்புக்களை விளைவித்தது. இதுவும் பெண்ணிய நோக்கில் கவனம் பெறத்தக்கது.

பன்னிரு ஆழ்வார்களில் ஒருவராக ஆண்டாளை ஏற்க -அவள்பெண் என்ற காரணத்தால் பக்திமரபு முதலில் தயக்கம் காட்டியது.அவளை ஒரு கவியாக அங்கீகரிக்கத்தடை போட்ட இலக்கிய மரபுகள்,அவள் பாடல்களைப்பெரியாழ்வார்தான் (அவள் பெயரில்)பாடினார் என்று கூறவும் தயங்கவில்லை''ஆண்டாளின் அகத்துறைப்பாடல்கள்,வேறெந்த ஆண் புலவரின் அகத்துறைப்பாடல்களை விடவும் துணிவும், தெளிவும் உடையவை.இதனாலேயே,ராஜாஜி,பெரியாழ்வாரே நாயகியாகத்தம்மைப்பாவித்துப்பாடிய பாடல்கள் இவை என்று கருத்துரைத்தாரோ''
என்பார் எழுத்தாளர் ராஜம் கிருஷ்ணன்.

பெண் அடியார்களின் போக்குகள்,மாற்றுக்கலாசார வெளிப்பாடுகளுக்கு வழியமைத்துக்கொடுத்துவிடுமோ என்ற அச்சத்தால் ஆணாதிக்க சமுதாயம் அதனோடு ஒரு சமரசத்தைச்செய்து கொண்டு,அதன் எதிர்ப்புப்போக்கை பலமிழக்கச்செய்தது என்று .கே.ராமானுஜன் முன்வைத்திருக்கும் கருத்து முக்கியமானது. இச்சமரசத்தின் விளைவாகவே,திருப்பாவைக்கும்,'வாரணமாயிரம்' என்ற ஒரு பாடலுக்கும் மட்டுமே முதன்மை தரப்பட்டது என்றும்,ஆண்டாளின் பிற பாடல்கள்,''பால் ரீதியான வெளிப்படையான படிமங்கள் காரணமாகக்கோயில்களிலும்,ஏனைய பொது இடங்களிலும் .....ஓதப்படாமல்,பக்தி இலக்கிய மரபில் அதிகம் வெளிக்காட்டப்படாமல் மக்களிடமிருந்து மறைக்கப்பட்டு விட்டன''என்றும் ஈழ எழுத்தாளர்,செல்வி திருச்சந்திரனும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

ஔவையைமூதாட்டியாகவும்,காரைக்காலம்மையாரைப் பேயாகவும் மாற்றிய சமூக அமைப்பு,ஆண்டாளின் ஆளுமையினையும்,அவளது பாடல்கள் எற்படுத்திய அதிர்வுகளையும் இயல்பான போக்கில் எதிர்கொள்ளவும்,அங்கீகரிக்கவும் இயலாமல் தவித்தது; பிறகு அவளையும் பெரிய பிராட்டியாகக் கோயிலில் நிற்க வைத்து வழிபாடு செய்யத்தொடங்கிவிட்டது.

பெண்மொழியின் ஒரு கூறாக 'உடல்மொழி'என்பதுகருதப்பட்டாலும் பெண்ணுடல் பற்றிக்கிளர்ச்சி நோக்கிலும்,அதிர்ச்சி நோக்கிலும் மொழிவது,பெண்மொழியாகி விடுவதில்லை.பெண் இருப்பைப்பற்றிச்சமூக வெளிகளில் உருவாக்கப்பட்டுள்ள பிரமைகளையும்,மதிப்பீடுகளையும் தகர்த்து,மாற்று அரசியலை வளர்த்தெடுக்கும் கலகக்குரலாக ஒலிக்கும்பொழுதுதான்,பெண்மொழி,பெண்ணிய மொழியாகப்பரிமாணம் பெற முடியும்.
இந்தக்கோணத்தில் அணுகும்போதுதான் ஆண்டாள் முன்வைத்த 'உடல்மொழி', போதையூட்டும்பாலியல் கிளர்ச்சிக்காகச்சொல்லப்படவில்லைஎன்பதையும் பிரக்ஞைக்கு அப்பாற்பட்ட அவளது ஆழ்மனம் முன்வைத்திருக்கும் மாற்று அரசியலின் வெளிப்பாடாகவே அது ஒலித்திருக்கிறது என்பதையும் விளங்கிக்கொள்ள முடியும்.


சித்தாந்தங்களையும், கோட்பாடுகளையும் உட்செரித்துக்கொண்டு,நனவு நிலையில் இயங்கிய பெண்ணியவாதியாக ஆண்டாளை இனங்காட்ட இயலாது.அவளது காலத்தில் நிலவிய சமூகக்கட்டுமானங்களுக்கு உட்பட்டுக்கணவன்,குடும்பம் ஆகிய சூழலில் வாழும் வாழ்க்கையே அவள் அவாவிய ஒன்று.அது கைகூடாமல் போய்விட்ட நிலையில்,அவளது மன உணர்வுகளை மடைதிறந்து கொட்ட,பக்திக்களம் பின்புலமாகிவிட...அவளது நனவிலி மனம்,தன்னையும் அறியாமல் 'பெண்மொழி'யை அவளிடமிருந்து வடித்துக்கொடுத்திருக்கிறது எனக்கொள்வதே ஆண்டாள் பற்றிய சரியான புரிதலாக இருக்க இயலும்.

கருத்துகள் இல்லை :

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

தமிழில் மறுமொழி பதிக்க உதவிக்கு....