ஊர்மிளை

இன்றைய தினமணி கதிர்-13.05.12-இதழில் வெளியாகியிருக்கும் என் சிறுகதை..

இருள் பிரியாத புலர் காலைப்பொழுதில் கிளம்புவதற்கான ஆயத்தங்களுடன் அரண்மனை முகப்பில் அந்தத் தேர் நின்றுகொண்டிருந்தது. சீதையின் வரவை எதிர்நோக்கியபடி சாரதிக்கு அருகே இறுகிய முகத்தோடு இலட்சுமணன்.

"அவர் ஆழ்ந்து உறங்கிக் கொண்டிருந்ததால் கொஞ்ச நேரம் காத்திருந்தேன்! இன்னும் உறக்கம் கலைந்தபாடில்லை...நேற்றுப் பகல் முழுவதும் ஏதோ உளைச்சலோடும் வேலைப் பளுவோடுமே இருந்தார். ""அதனால் வலுக்கட்டாயமாக எழுப்பி விடை சொல்லிக் கொள்ள எனக்கும் மனம் வரவில்லை. அதனாலென்ன...அவர்தான் நேற்று மாலையே விடை கொடுத்துவிட்டாரே...நாம் கிளம்பலாம் வா...'' என்றபடி கலகலப்பான உற்சாகமான மனநிலையுடன் வெளிப்பட்டு வருகிறாள் சீதை.
அந்தப்புர அடைசலிலிருந்து விடுபட்டு வெளிக்காற்றின் சுவாசத்தை மீண்டும் நுகரவிருக்கும் பரிசுத்தமான ஆனந்தம் ஒன்று மட்டுமே அவளுக்குள் நிரம்பித் தளும்பிக் கொண்டிருக்கிறது.